Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 26, Van de Chestnut Country Lodge naar Pretoriuskop, Krugerpark.

We hebben gisteren afgesproken dat we om half 8 zouden komen ontbijten maar ruim voor die tijd zijn we al klaar. We hebben dus nog wat tijd om wat spullen in de auto te leggen. Hoewel we precies op de afgesproken tijd in het restaurant zijn nemen we overal de tijd voor zodat we pas om 9 uur weg rijden. We rijden een iets andere route naar Hazyview zodat we langs een benzinestation komen waar we, misschien voor de laatste keer, de tank weer vol kunnen laten gooien. We zijn nog geen 10 minuten onderweg als Ans een kuifarend op een paal ziet zitten waarvoor we natuurlijk, al is het voor een paar minuten, toch even stoppen. Uiteindelijk zijn we, inclusief tanken en verkeerd rijden, in 3 kwartier bij de Phabenipoort waar we weer het Krugerpark in rijden.

De Kuifarend op een paal langs de weg.

Al gauw zien we weer de gebruikelijke dieren en slaan we na een paar kilometer verder vanaf de S1 de ongeasfalteerde weg S3 op, beter bekend als de Albasini Road. Heel aandoenlijk, na een tijdje zien we een moeder giraffe met jong wat volgens ons net geboren is. Het staat nog heel zwieberig op de pootjes.
Wat is deze weg slecht. Volgens ons is er lange tijd niets aan gedaan. We worden helemaal door elkaar geschud en het maakt ook niet uit welke snelheid je rijdt, het blijft onprettig deze weg te rijden. Ook een zijweg die we nemen, de S7 is van dezelfde kwaliteit en we zijn blij als we weer het asfalt van de H1-1 op kunnen rijden.

Het is nog te vroeg om Pretoriuskop op te zoeken dus we rijden nog een lusje rond het kamp. Maar ook deze niet geasfalteerde wegen, de S20 en S14 zijn zo vreselijk slecht om te rijden. Wat het ook minder aantrekkelijk maakt is dat de bermen in brand hebben gestaan. Of misschien zelfs aangestoken. We rijden kilometers langs een zwartgeblakerde, naar brandlucht ruikende berm waar af en toe nog rook of zelfs vlammen zichtbaar zijn. We kijken elkaar aan en besluiten dat we maar naar ons huisje moeten gaan.

Een impala. We hebben er honderden gezien.

Dit kon wel eens de laatste zebra zijn die we zien.

De verbrandde bermen roken nog en ruiken naar brand.

Nog voor 2 uur zijn we bij ons huisje in Pretoriuskop. Een standaard huisje met binnen een slaapkamer en een doucheruimte met toilet en buiten een keukentje en zitplek. We hebben alle tijd om te relaxen, even met de camera rond te lopen en voor een kort bezoek aan het winkeltje in het kamp. Ook maken we samen de auto weer een beetje toonbaar. Wat ziet deze er uit. Overal ligt stof en zand. Even later kunnen we zeggen "zo durven we hem wel in te leveren".
Rond half 6 begint het te schemeren en staan we met nog een aantal mensen bij enkele vleermuiskasten te wachten tot deze dieren uitvliegen. Als het eenmaal zo ver is, is dat moment ook in een flits voorbij waarna we beiden dan maar een douche gaan nemen.

Ons huisje in Pretoriuskop.

De laatste bedden die we kunnen uitproberen deze reis.

Voor de hutten staan enkele vleermuiskasten.

Rond half 7 lopen we naar het restaurant. Nou ja, restaurant, Wimpies, een hamburgertent waar we toch best wel lekker eten. En we kunnen nog steeds heerlijk buiten zitten ook.
Thuis nemen we een bakje koffie en spreken we even met onze Zuid Afrikaanse buren. Als Afrikanen ons nederlands met elkaar horen spreken willen ze altijd even een praatje met ons maken. De overeenkomst tussen onze talen is groot, vooral als het over dagelijkse dingen gaat.

Om morgen op tijd te kunnen vertrekken maakt Ans even later, buiten aan het tafeltje, vast brood klaar voor de volgende dag. Maar, als ze zich even omdraait naar het aanrecht stelen apen de al klaargemaakte boterhammen. Ook de vogels zijn heel brutaal en zitten zowat op je tafel.
Vervolgens maken we zo veel mogelijk de koffers en tassen voor de terugreis in orde, doen we nog een laatste potje Yahtzee onder het genot van een lokaal Afrikaans biertje en liggen we rond half 10 op bed.

Een aap doet zich tegoed aan gestolen brood.

Zelfs de afvalbak wordt onderzocht.

De 'kippetjes' wachten gewoon op wat te eten.