Als het maar niet te diep is voor de wagen.
Een oribi, één van de kleinere antilopesoorten.
Op een paar nijlpaarden na is er niet veel te zien bij het water.
Door deze verandering zijn we veel te vroeg in Lower Sabie voor de lunch dus we besluiten nog een stukje door te rijden. Een kort rondje van zo'n 25 tot 30 kilometer via de S128. Maar al gauw besluiten we een iets kortere variant te nemen. Wat volgt is namelijk het nodige oponthoud.
Honderden zebra's maken het noodzakelijk om stapvoets te rijden en vooral honderden buffels blokkeren de weg lange tijd volledig. Geweldig mooi om mee te maken, maar hierdoor is het inmiddels wel 15:15 uur geworden voordat we in Lower Sabie een lunch kunnen nemen. Heel prettig is dat onze mobieltjes meteen de wifi van vorige keer oppikken en we een berichtje naar huis kunnen sturen hoe het ons vergaat. Uiteindelijk is het een uur later voordat we vertrekken en we moeten dus doorrijden. En dat valt niet mee met een ondergaande zon en de invallende schemering.
Het terras van het restaurant bij Lower Sabie Rest Camp.
De bedreigde zuidelijke hoornraaf.
Familie olifanten aan een waterpoel.
Tien minuten voordat de hekken dichtgaan zijn we terug in Crocodile Bridge waar we eerst wat te drinken nemen en wat kledingstukken uitflodderen. Honger hebben we nog niet, dus het blijft voorlopig bij een lekkere kop koffie waarbij we het niet kunnen laten de foto's van vandaag te bekijken. Tenslotte nemen we een lekkere douche en, het wordt bijna standaard, kruipen we om 9 uur in bed.
