• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact









Dag 4, van Montusi naar de Nxala Ranch.

We hebben de wekker op 7:45 uur staan maar zijn weer wakker voordat deze afloopt en kunnen daardoor overal de tijd voor nemen. Heel relaxed wassen we ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt waarna we de auto inpakken, onze rekening betalen, de sleutel inleveren en om 10.00 uur vertrekken. We hebben ruim 300 km voor de boeg. Eerlijk gezegd hadden we allebei echt nog wel een dagje langer willen blijven in dit paradijs.

We zijn amper op weg of het begint te regenen en niet veel later begint ook het onweer. En dat wordt alleen maar erger en erger en het wordt steeds donkerder. Bij Ladysmith, op de N11 met een afgesloten rijbaan in verband met wegwerkzaamheden krijgen we opeens een enorme hagelbui over ons heen. Ze zeggen wel eens "hagelstenen zo groot als duiveneieren", wij hadden ze. Buiten nauwelijks zicht is het ook nog eens een oorverdovend lawaai en we kunnen nergens stoppen. Eind van de dag blijkt de auto ook enorm beschadigd te zijn. Het dak, de motorkap en één zijkant van de auto zitten vol deuken. Zelfs de voorruit heeft putjes.

De laatste 15 km gaan over een onverharde weg terwijl het steeds harder gaat regenen en omweren waarbij het ook nog ontzettend hard waait. De weg is nat en glibberig en het wordt moeilijk om alle gaten in de weg te zien omdat deze vol met water staan. Als we na een kilometer of 8 een hek passeren die de grens van de Nxala Ranch aangeeft wordt het zelfs een pad, een stuk smaller en nog slechter. Niet veel later krijgen we telefoon in de auto van Dora, de beheerdster van de lodge. Zij is een tikkie bezorgd om ons en vraagt waar we zijn en hoe het met ons gaat. We kunnen alleen zeggen "we zijn onderweg" en rond 3 uur in de middag zijn we er dan eindelijk. Wat een verschrikkelijk weer.


We zijn terecht gekomen in een leuke lodge, met leuke beheerders, Dora en Frans, die in het hoofdgebouw 50 meter verderop wonen. Helaas is door de storm de electriciteit uitgevallen en hebben we geen stroom. Eind van de middag wordt een generator aangezet om eten te verzorgen, verlichting te hebben en een en ander op te laden. Rond half 8 eten we en zitten we na die tijd met Frans en Dora nog geruime tijd te kletsen. Gezellig. Het was met 5 graden buiten ook binnen erg koud dus was intussen in de eet/woonkamer wel een gaskacheltje aangezet.
Rond half 10 nemen we gauw een douche want er was afgesproken dat rond 10 uur de generator weer uitgezet zou worden. Gelukkig werd dat een kwartiertje later, en vanaf dat moment was het ons klaar maken bij het licht van onze Waku Waku. Zo liggen we toch nog pas om half 11 op bed. Wel met een warme dikke deken extra natuurlijk.










copyright: 2024 - www.gradstaat.nl