Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 16, van Crocodile Bridge naar Satara.

Het blijkt weer een standaard ochtend te worden met ruim voordat de wekker zich laat horen al wakker zijn en vervolgens wassen, aankleden, etc. etc. En ook het vertrek om 9 uur is zoals de meeste andere dagen.
Vandaag hebben we alleen maar geasfalteerde weg. We verkassen naar Satara en zelfs het kaartenboek wat we van het Krugerpark hebben spreekt van 5,5 uur rijden. En we kennen onszelf, zelfs voor een leuk kippetje stoppen we dus de kans is groot dat wij er nog wel wat langer over doen.

Alleen bij Mlondoze rijden we een onverharde weg naar een picnicplaats die 4 kilometer van de grote weg af ligt. De picnicplaats is vol. Weekenddrukte zullen we maar zeggen. Het is pas 11 uur maar vrijwel alle Zuid Afrikaanse families zijn al aan het barbequen. Braaien horen we eigenlijk te zeggen.

Deze aap zit onverstoord op de rand van een bruggetje.

De De Nkumbe View picnicplaats met uitzicht op het water.

Een tweede picnicplaats, Nkumbe view Site, is daarentegen heel rustig. Het is eigenlijk alleen maar een overkapping op een berg gebouwd en hier vandaan kijk je tientallen kilometers in de verte. Veel is er niet te zien trouwens. Alleen zien we met een goede verrekijker, een paar kilometer bij ons vandaan, een aantal struisvogels lopen.

De laatste plek waar we een pauze houden is bij Tshokwane Picnicplaats. Hier is het druk, druk, druk. Maar hier kun je veilig uit de auto, hebben ze toiletten, een restaurant en zelfs een kleine shop voor wat te drinken of een ijsje. Het enige wat wij doen is een overgebleven muffin en wat te drinken nemen en na een toiletbezoek gaan we de weg weer op.

Leeuwin ligt heerlijk uit te buiken.

Waterbokken houden de leeuwin angstvallig in de gaten.

Twee zadelbekooievaars aan de rand van een kleine waterplas.

Onderweg zien we van alles maar het wordt nooit spektakel. Alleen bij de Kumana waterplas ligt een leeuwin, 5 meter van de weg af in de schaduw van een struik uit te buiken. Ons wordt vertelt dat deze leeuwin kort daarvoor midden op de weg haar prooi, een waterbuck, op heeft liggen eten. Het is weer een kwestie van precies op de juiste tijd op de juiste plek zijn.
Halverwege de middag komen we aan in Satara. We hebben 140 km gereden en er toch nog iets meer dan 6 uur over gedaan. Wij waren in de veronderstelling dat we eerder in Satara hebben geslapen maar het hele kamp is nieuw voor ons. Het is een groot kamp met meer dan 170 huisjes en een heel groot aantal kampeerplekken. En het kamp zit helemaal vol.

Onze hut in Satara.

Meer dan comfortabele bedden hebben we niet nodig.

We melden ons aan en installeren ons in het ons toegewezen huisje waarna we rondlopen over het terrein en even de shop ingaan voor het broodnodige. En natuurlijk voor het onmisbare drinkwater. Dit wordt niet alleen gebruikt om te drinken maar ook om koffie te maken, medicijnen te nemen en tanden te poetsen. We vertrouwen het water uit de kraan toch niet helemaal.
Begin van de avond nemen we een douche en nog voor 7 uur wandelen we naar het restaurant. Helaas we zitten in een kamp zonder wifi, dus vandaag geen berichtje naar huis.
Terug bij ons huisje nemen we een bakkie koffie, doen we een spelletje Yahtzee en liggen ook vandaag weer niet veel later als 9 uur in ons bed.