Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 22, Shimuwini Bush Camp.

Ruim voor 6 uur zijn we allebei wakker en besluiten we om even een kop koffie te nemen en de lus te gaan rijden bij de toegangsweg naar Shimuwini. Op de privéweg van 11 kilometer van de grote weg naar het kamp kun je ook een kleine omweg maken waardoor er een lusje van zo'n 17 kilometer ontstaat. Zo snel mogelijk is het wassen en aankleden en na een kopje koffie rijden we, op het moment dat het licht begint te worden door de poort het kamp uit. Niet veel later zien we onderweg ook de zon opkomen.

Omdat het een weg is waar alleen 'bewoners' van Shimuwini mogen komen is het heel rustig. Op de heenweg zien we slechts één andere wagen. Maar ook qua dieren is het stil en het complete rondje valt een beetje tegen. Alleen aan het eind van de rit staat een busje in de berm met een echtpaar dat ons wijst op een leeuwin die een paar meter van de weg af ligt te slapen. We blijven natuurlijk ook even staan maar veel activiteit is er niet, hooguit af en toe een oor die we zien bewegen. We besluiten maar terug naar het kamp te gaan waar we rond half 9 weer bij ons huisje zijn. Toch ruim 2 uur weggeweest.
Even later spreken we iemand van het kamp aan over de koude douche. Hij kijkt er meteen naar en ziet dat het een batterijprobleem is in de geyser. Nog geen 5 minuten later is het dan ook opgelost. Prettig idee voor vanavond.

Roofvogel in de vroege ochtendzon.

Weinig beweging bij deze leeuwin.

Na een ontbijtje vertrekken we een uurtje later naar Mopani om te gaan shoppen. We hebben vanochtend toch van alles vergeten. Natuurlijk rijden we eerst weer langs de Shipandani kijkhut waar dit tijdstip weinig te beleven valt maar wel een lekkere plek is om een kop koffie te nemen. Vrijwel meteen daarna rijden we naar Mopani voor een shopbezoek en om de tank van de auto weer vol te laten gooien.
Hierna nemen we weer het zandpad langs de kijkhut maar rijden we door naar de Pioneer Hide, de kijkhut aan het stukje doodlopende weg waar we kort geleden ook geweest zijn. In tegenstelling tot vorige keer valt er nu van alles te zien. Vooral vogels in de struiken voor de hut maken het leuk. We nemen meteen een sneetje brood en niet lang daarna vertrekken we en rijden we in één stuk door naar Shimuwini. Maar we weten het inmiddels, verharde of onverharde weg, je doet er gewoon een hele tijd over. Rond een uur of 3 zijn we weer terug op ons plekje.

Een baobab boom met vogelnesten.

Afrikaanse Oehoe zit verstopt aan de voet van een struik.

Blauwzwarte schildhagedis ligt op te warmen.

Na een kopje thee besluiten we hetzelfde rondje als vanochtend nog een keer te rijden, maar nu aan het eind van de middag. Rond 4 uur rijden we weg in de wetenschap dat we nu wel een half uurtje minder hebben voor de hele rit. Om half 6 moeten we binnen zijn.
Ook nu is de natuur stil en een tegenligger is dezelfde mening toegedaan, maar toch is het een leuk rondje. Dat het rustig is met het dierenleven zorgt er wel voor dat we een paar minuten voor half 6 door de poort van Shimuwini kunnen rijden. Pfffff, nog net op tijd.

We zijn toe aan wat te drinken waar we ruim de tijd voor nemen, terwijl we tegelijkertijd proberen om het geluid van een nijlpaard op te nemen. We hoeven er op de veranda niet de stoel voor uit te komen, van zo dichtbij komt het geluid. Aansluitend eten we weer een zelfgemaakte maaltijd. Ditmaal gebakken aardappeltjes met antilope worstjes. Toch lekker. Vervolgens nemen we een bakje koffie en kunnen we dan eindelijk een lekkere warme douche nemen gevolgd door een spelletje Yahtzee op de veranda waarna we ook vandaag weer tussen 9 uur en half 10 op bed liggen. Het is voor ons doen een lange dag geweest.

Ons terras met uitzicht. Heerlijke plek om te vertoeven.