Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 25, De Panoramaroute met bezienswaardigheden.

Wat wij ons kunnen herinneren van de vorige keer, al weer 8 jaar geleden, is dat wij genoten hebben van de Panoramaroute. Vooral het uitzichtpunt bij de Blyde River staat ons nog bij. Vandaar dat wij voor deze vakantie besloten hebben nog een keer deze natuur wonderen te gaan bekijken. Na een lekker ontbijt krijgen we van de manager van de lodge een simpel kaartje waar alle bezienswaardigheden van de Panoramaroute op aangegeven zijn. We besluiten als eerste naar de meest verafgelegen Blyde River Canyon en de Three Rondavels te rijden, en daarvandaan via andere mooie stoppunten weer terug.

Eerst wordt het een rit van zo'n 55 kilometer via het plaatsje Sabie naar Graskop. De gehele route is door heuvels waar zo ver je kunt kijken productiebossen zijn aangeplant en volop bomen gekapt worden. Niet de meest geweldige uitzichten heb je hier en op punten waar een stuk bos gekapt is wordt het terrein achteraf in brand gestoken om de stronken te verwijderen. Dus zo nu en dan is het ramen dicht en ventilatie uit tot we de rook achter ons hebben gelaten.
Vanaf Graskop is het naar het eind van de route ook nog zo'n 60 kilometer vol aangeplantte bossen met door de kap veel kale gebieden en onderweg vrachtwagens met boomstammen waar je achter blijft hangen. Maar hoe heuvelachtiger het wordt, hoe minder eentonige bossen en met steeds meer geweldige uitzichten.

Lange afstanden zonder tegenliggers.

Hier en daar wel een mooi uitzicht.

Na bijna twee uur rijden zijn we dan eindelijk bij de parkeerplaats van de Canyon en de Rondavels. Twee bezienswaardigheden op hetzelfde punt. Het is wel even schrikken als de dame aan de kassa ons aankijkt en vraagt of wij gepensioneerden zijn. Auw. Onze grijze haren zeggen waarschijnlijk genoeg, maar hierdoor krijgen we wel korting en betalen i.p.v. omgerekend 90 cent slechts 60 cent. Het is niet druk, dus de lokale bewoners met marktkraampjes hebben niet veel klandizie en iedereen spreekt ons dan ook aan om bij hen te komen kijken.

Als we de auto geparkeerd hebben lopen we eerst naar een punt waar je het mooist mogelijke uitzicht hebt op de Drie Rondavels, 3 naast elkaar gelegen heuvels die op afrikaanse hutten lijken. Als wij bij de balustrade willen gaan staan blijkt daar net een Italiaanse toeristengroep een seance te houden. De groep mensen zit bij zwoele muziek, met de ogen dicht en met de hand op het hart naar een voordracht te luisteren. Wij gunnen ze dit natuurlijk maar zijn ook betalende toeristen die gebruik willen maken van het uitzicht dus stappen we tussen de aanwezigen naar de ballustrade om ook een foto te kunnen maken. Boze gezichten en gesis tussen de tanden houden ons niet tegen en na ons denken andere toeristen er net zo over.

Honderd meter verder heb je een geweldig uitzicht over de Blyde River Canyon. De Blyde rivier stroomt hier 1000 meter onder ons door een kloof en geeft een spectaculair uitzicht. We komen er beiden achter dat we qua hoogtevrees niet meer zo onbevangen zijn als vroeger en blijven overal toch iets meer van de balustrade weg als voorheen. We kunnen een paar mooie foto's maken, maar blijven niet lang. Misschien heeft dat toch te maken met het feit dat we dit al eens eerder hebben gezien.

De drie rondavels.

Blyde River Canyon.

Hoewel we nog langs enkele andere bezienswaardigheden rijden stoppen we er niet voor en rijden bijna een uur door tot we bij de Wonder View zijn. Een punt waar je volgens de manager van de lodge een beter uitzicht hebt dan het een kilometer verder gelegen God's Window. Je kunt hier ontzettend ver kijken maar het is, net als de vorige keer best wel nevelig, dus minder geschikt om een mooie foto te maken.
Niet ver daar vandaan komen we bij de Pinnacle Rock, een 30 meter hoge rots in een kloof. We hebben het idee dat het geen entree betalen waard is en misschien hebben we nog wel minder zin in de lokale verkopers die je proberen te verleiden, dus we rijden door. Een paar 100 meter verder is een kleine parkeerplaats waar we, misschien iets minder mooi, ook de rots kunnen zien. En inderdaad, echt bijzonder vinden we het niet.

We vervolgen de weg, rijden nu door Graskop heen zonder te stoppen voor een pannekoek en via de R535, de route naar Hazyview, gaan we terug naar onze lodge. De weg tussen Graskop en Hazyview is slecht, heel slecht met potholes waar de ene keer wel, en de andere keer niet door borden voor wordt gewaarschuwd. Op sommige wegdelen rijden we dan ook meer rechts dan links op de weg. Zelfs het kaartje wat we op de lodge hadden gekregen waarschuwt voor deze gaten in de weg. We zijn tussen 4 en 5 uur terug, met gemengde gevoelens. We hadden ons van deze dag toch iets meer voorgesteld.

Bij helder weer kun je tot het Krugerpark kijken.

Nadat we alle spullen hebben uitgeladen nemen we wat te drinken wat we meenemen naar een lekker ligbed bij het zwembad. Maar als de zon langzaam verdwijnt wordt het ook koeler en besluiten we terug te gaan, een lekkere douche te nemen waarna we weer rond 7 uur naar het restaurant lopen. Na weer heerlijk gegeten te hebben komen we aan de praat met een Nederlands echtpaar wat vandaag een game drive door Kruger heeft gemaakt. Het is gezellig en we verkassen met ons vieren naar de bar waar we op een gegeven moment te horen krijgen dat ze willen afsluiten. Rond half tien zijn we terug in onze kamer en hoewel we dachten nog even op ons terrasje te kunnen zitten, pakken we de koffers vast zo ver mogelijk in en liggen we tegen half 11 op bed. Echt wel laat voor ons doen.