Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 6, van de Nxala Ranch naar Mlilwane in Eswatini.

We hebben niet zo best geslapen vannacht. Enerzijds misschien door het idee dat we totaal afgezonderd en alleen waren, anderzijds door de twee honden van Frans en Dora die de hele nacht hebben lopen blaffen. Die zijn waarschijnlijk ook niet gewend om alleen te zijn. Dat we Hanna konden bellen maakte voor ons geen verschil. In geval van nood hadden ze toch bijna een uur van ons vandaan gezeten.
De wekker loopt om 7:15 af en als we klaar zijn en beneden komen zijn Mirjam en Marian al volop bezig met ons ontbijt. Normaal worden zij elke ochtend door Frans of Dora opgehaald in het dorpje waar ze wonen, maar er was nu geregeld dat iemand ze hier heel vroeg op de ranch zou afzetten.

Voordat we naar de lounge gaan zijn we gewassen en aangekleed en hebben we de laatste spullen ingepakt. Zodoende kunnen we vrij snel na het ontbijt afrekenen en afscheid nemen. Een paar minuutjes over negen vertrekken we voor een rit van zo'n 350 km naar Eswatini, het vroegere Swaziland.

Het eerste deel gaat weer over de onverharde weg naar de 'bewoonde wereld' met dat verschil dat het nu droog is en je ziet waar je rijd. Eenmaal over de grote weg gaat het weer snel. Alleen de wegen zijn heel slecht met de nodige potholes. Af en toe staat er een waarschuwingsbord voor die gaten maar als de weg gerepareerd is blijven deze borden ook gewoon twee maanden staan. Je weet dus niet waar je aan toe bent. Dus de snelheid maar aanpassen en allebei op het wegdek letten.
Via de plaatsen Vrijheid, waar we tanken, Paul Pietersburg, Piet Retief en Amsterdam, ja werkelijk, komen we aan de grens met Eswatini.

Warempel, we zijn bijna in Amsterdam.

We zijn gewaarschuwd voor langdurend oponthoud aan de grens tussen Zuid Afrika en Eswatini. Maar, bij de grenspost Nerston Bridge / Sandlane zijn we binnen een kwartiertje aan de andere kant van de grens. Zowel vertrek uit Zuid Afrika als binnenkomst in Eswatini, compleet met de handelingen voor de huurauto gaan snel.
Nog geen twee uurtjes later staan we aan de poort van mlilwane wildlife sanctuary, het grootste wildpark van Eswatini. Twintig minuten eerder rijden we met behulp van de navigatie een onverharde weg in waar na een paar honderd meter een bord staat met de tekst "Your navigation and Google are wrong" met de tip te keren. Uiteindelijk vinden we toch de goede route.

Nyala Village, ons huttendorp.

De rieten hutten staan in een keurige, omheinde cirkel.

Het interieur met de lekkere bedden.

De rit van de poort naar de campsite is op zich al een gamedrive waar we mongoesten zien, gnoes, diverse andere bokjes en zebra's. Half vijf in de middag zijn we er dan eindelijk en waar we een beehive krijgen in Nyala Village. Dat is de naam van een dozijn in een kring opgestelde rieten hutten in de vorm van een bijennest. Een Nyala is een grote antilopesoort en laat er even later nu een Nyala tussen de hutjes doorlopen.
We krijgen de beschikking over een beehive met twee bedden en een tafeltje, en achter de hut een douche met toilet en wastafel. Meer hebben we eigenlijk ook niet nodig.

We installeren ons en lopen om 7 uur naar het restaurant. Voor die tijd moest je aangeven hoe laat je langs zou komen en wat je van het menu wilde, dus het eten staat ook vrij snel op tafel. Verbazend is het voor ons dat we hier wifi hebben en het thuisfront kunnen laten weten waar we zitten en alles goed met ons gaat.
Na het best wel lekkere eten zitten we nog geruime tijd met een jong Nederlands stel te kletsen. Zij zijn op huwelijksreis en natuurlijk moeten foto's van de trouwerij bekeken worden. Beregezellig, maar hierdoor staan we pas rond half 10 onder de douche en liggen we tegen 11 uur op bed.

In Nyala Village krijgen we bezoek van een nyala.

Wrattenzwijnen lopen los door het kamp.