• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact









Dag 15, Crocodile Bridge.

We worden wakker na 10 uur geslapen te hebben maar blijven zelfs dan nog een half uurtje liggen doezelen. Heerlijk. Wat volgt is de dagelijkse routine van aankleden, wassen, medicijnen, eten, eten klaarmaken en alles wat nodig is in de auto zetten. Voor het brood moet ik nog wel even naar de kampwinkel, maar deze is elke ochtend open vanaf 7 uur, dus geen enkel probleem. En natuurlijk doen we alles onder het genot van het onmisbare kopje koffie. Voor deze dagelijkse lekkere bakkies hebben we ieder thuis een pot oploskoffie in de koffer gedaan. Achteraf gezien een geweldig idee. Nadat we ajuus hebben gezegd tegen Danie en Elsa rijden we om 9 uur weg.


Amper buiten de poort is het meteen raak. Een groot aantal gnoes, diverse impala's, de nodige verscheidenheid aan volgels en een aantal wrattenzwijnen. Deze grappige dieren worden door ons steevast pumba's genoemd. En niet alleen door ons. Zelfs de zuid-afrikanen zelf gebruiken constant deze naam.

Het plan is een redelijk groot rondje te rijden. Allereerst een stukje verharde weg naar het noorden waar we na zo'n 25 kilometer de onverharde H5 nemen, vervolgens een kort stukje S114 en via de S21 weer terug naar de hoofdweg en terug naar Crocodile Bridge. De door ons gekozen S-wegen en ook de onverharde H5 zijn slecht, heel slecht. Urenlang alleen maar hobbels, potholes, stenen en door olifanten afgebroken boomtakken op het pad. Maar de veelvuldige onmoetingen met dieren maken het meer dan goed.


Als we een tijdje over de H5 rijden ziet Ans dat vlak voor de auto van een tegenligger in de verte een groter dier de weg oversteekt. Niet veel later stoppen we naast hen en door de geopende raampjes vertellen zij dat er leeuwen overstaken die in het struikgewas verdwenen zijn. De beesten hebben zich daarna niet meer laten zien. Natuurlijk speuren wij de struiken af en ja hoor, wij zien ze wel. Leeuwen. Mooie foto's maken is moeilijk maar ze hebben kunnen zien is ook al geweldig.

naam
De leeuwin heeft ons ook gezien.
naam
Een reiger heeft een lift gekregen.

De rest van de rit is er constant wat te zien en het wordt op geen enkel moment saai. We zien van alles, van kleine bokkies tot de grote kudu's en van vogels tot mongoesten. Een leuke rit. Tweemaal stoppen we op een schaduwrijke plek voor een bakje koffie en een muffin die we gisteren uit Lower Sabie hebben meegenomen.
Vooral het laatste 1,5 uur is leuk. En comfortabel door de geasfalteerde weg waar we na een half uurtje een groepje auto's zien staan. Er liggen 2 luie leeuwen tussen de struiken en iedereen staat te wachten tot er wat activiteit plaats gaat vinden. Na een fotootje besluiten wij om maar door te rijden.

Het is ruim vijf uur geweest als we terug zijn in Crocodile Bridge, de auto uitpakken en eerst wat te drinken pakken. Voor mij wordt dat een lokaal biertje, een Castle Lager, een lekker biertje wat ik de vorige keer in Pafuri heb 'ontdekt'. Het eten vanavond is een broodje met een plakje spek en een paar worstjes. Lekker en ruim voldoende voor ons. We zijn 'kapot op' en een half uurtje na het eten stappen we onder de douche en heel verrassend, om 9 uur, als de rest van het kamp al een poosje uitgestorven is, liggen ook wij weer op bed.

naam
We hebben bezoek bij onze hut.









copyright: 2024 - www.gradstaat.nl