Reisverslag Zuid-Afrika 2024

Dag 13, van Byamiti Bush Camp naar Crocodile Bridge.

Het wordt standaard maar ook vandaag zijn we wakker voordat de wekker afloopt. Waarom zetten we het ding eigenlijk nog? We doen vanochtend heel rustig aan. Ik loop zelfs nog een rondje over het terrein waar ik hele leuke vogeltjes zie en bush bucks verschrikt naar me zie kijken. Net als ik langs de rand van het kamp loop wordt ik gepasseerd door een aantal waterbucks aan de andere kant van het hek. Ik weet niet wie van ons het meeste schrikt. Het gebeurt niet vaak, maar uitgerekend nu loop ik rond zonder camera.

Uiteindelijk is het 9:30 als we vertrekken nadat we een plannetje hebben gemaakt welke route we gaan volgen. Eerst rijden we voor de laatste keer het stuk privéweg, dan de S25 op en vervolgens rijden we verkeerd. We nemen per ongeluk de Crocodile River Loop. Gelukkig maar!
Op een gegeven moment zien we 2 auto's stil staan, dus wij ook. "Wilde honden". De dieren die no. 1 op mijn bucketlist staan. Ze liggen een beetje lui slechts 5 meter van de kant van de weg tussen de struiken. Af en toe staat er eentje op en kunnen we dit prachtige dier goed bekijken. Het lijkt veel korter, maar we staan meer dan een kwartier stil om er van te genieten. Mooi, mooi, mooi.

Eindelijk zien we wilde honden. Geweldig.

Uitzicht over de Hippo Pool.

Rond 13:00 uur zijn niet ver van Crocodile Bridge af waar we de zgn. Hippo Pool bezoeken. Eigenlijk een uitzichtpunt over de rivier waar we, in de verte, inderdaad nijlpaarden zien en een grote verscheidenheid aan vogels. Het is eigenlijk allemaal veel te ver weg dus we volstaan met meteen maar een kopje koffie nemen en een sneetje brood. Hierna nemen we de grote weg richting Lower Sabie maar na een kilometer of 10 keren we om en rijden naar het kamp.
We hebben vandaag slechts 60 kilometer gereden vandaag maar onderweg toch veel leuke dingen gezien. Nieuwe dieren voor ons, heel veel vogels en leuke situaties. Ook het moeten remmen of zelfs een tijdje stoppen voor overstekende dieren vinden we niet vervelend en af en toe zelfs heel leuk.

Om bang van te worden.

Een grote groep grote en kleine giraffen.

In Crocodile Bridge melden we ons aan, laten de tank van de auto volgooien en installeren ons in ons huisje voor de komende dagen. We zitten in een leuke hut met nog net wat uitzicht op de rivier waar we waterbokken en olifanten op de oever zien lopen.
We lopen een rondje over het kamp en ontdekken dat het in vergelijk met andere main camps vrij klein is. Over het terrein lopen veel mongoesten, wrattenzwijnen en een paar bushbucks. Halverwege ons wandelingetje doen we even wat noodzakelijke boodschappen in de kleine shop waar we Danie en Elsa treffen. Een Zuid Afrikaans ouder echtpaar die we eerder gesproken hebben in Byamiti. Samen met hen zitten we korte tijd voor onze hut te kletsen met wat te drinken waarna we wat te eten nemen.

De poort van Crocodile Bridge Rest Camp.

Het kleine hutje met buitenkeuken in Crocodile Bridge.

De binnenruimte is vrijwel overal hetzelfde.

Nadat we beiden onder de douche geweest zijn zitten we nog even buiten met een lekkere kop koffie, terwijl van de rivier voor ons het geluid van olifanten en nijlpaarden klinkt.
Hoewel het al met al een relaxte dag is geweest liggen we toch weer, net als de rest van het kamp, vroeg op bed.